تبليغاتX
""بر مدار خورشید""

""بر مدار خورشید""
تو خورشیدی مدار عشق باتوست...مرا بگذار تا سیاره باشم
پگاه سرخ

 

                                

شمشیـــر کیست فـــرق تو را چاک می کند

این دست کیست خون به دل  خاک می کند

می گــرید از  حکـــایت این شــام بی سحـر

چشــمی که تیـــغ حادثـــه نمنـــاک می کند

افســانه نیســت پــادشـــهِ سرزمیــــــن مــا

بـا نان خشـک و خون دل امســــاک می کند

مرجــانه زادِ ایـن جمــاعت خوابیـده نیم شب

شــــولای غــــم به قــــامت افــلاک می کند

در ازدحام کوچـــه ســوالی اسـت بی جواب

محراب را ز خــون چه کســی پاک می کند؟

آهنــــگ رستــگـــاریت از آن پگـــــاه ســــرخ

پیــــچیـــــده در نهــــایت و پـــــژواک می کند

موسیـقــی کـــلام تو را هیــچ کــس نداشت

لحــن تــــو زنـــده هـــر دل غمنـــاک می کند

شیــرین تـری از آنچه شنیده است "کوهکن"

بــرتـــــر از آنچـــــه حـــافظــه ادراک می کند

                                                                                   

 

+نوشته شده در سه شنبه 1384/07/12ساعت9 بعد از ظهرتوسط :علی اصغرکوهکن |
شعر طبیعت

 هر لحظه ای که صنعت بی رحم عصر ما

 می بلعد از طبیعت زیبا کمی دگر

یکباره افتد از غم این درد جانفزا

از چشم گل بروی زمین شبنمی دگر

لبهای آهنی که تکلم نمی کنند

گوید به باغبان که نشین در غمی دگر

در بین دود و آهن و در زیر چرخها

گیرد عزا قناری و گل ماتمی دگر....                                      

 جانا بترس از اینکه همین آدم آهنی

 تبدیل می شود به بنی آدمی دگر.  

 

 

+نوشته شده در یکشنبه 1384/07/10ساعت7 بعد از ظهرتوسط :علی اصغرکوهکن |
مدار عشق

سیاره

مـــــرا  آمــــوخـتــــی آواره باشـــم

بـه درگــاه جنــون  بیچــاره باشـــم

تو خورشیدی مدار عشق با توست

مـــرا بگـــــذار تـا سیــــاره باشـــم

+نوشته شده در شنبه 1384/07/09ساعت8 بعد از ظهرتوسط :علی اصغرکوهکن |
بزم عاشقان

ای ســـریـر سلطــانی  کــرده بـر سرت لانه

مـی زنــد به زلف تـو دسـت عاشقـان  شانه

 

زین سبو لبی تر کن   امشبی تو ساقی باش

خـوش نشیـن دمـی با  این عاقـلان  دیوانه

 

خنــده بر لب امشب در بزم عاشقـان بنشین

بـر لبـت شکــوفـا کن خنـده ای صمیمــانه

 

ای طــراوت بـرگ  سبـــز و رویـش بــاران

تشنــه و پـریشــــانم  رو  نمـا  بـه ویـــرانه

 

ای  نسیـم رویایـی مانده ام غبار آلود

گـرد غــم ببــر امشـب زیـن سبــو و پیمانه

 

در کـویـــر تنهــایـی آشنـــای قلبــم باش

دارد ایــن دل تنگـــم حالتـــی غـــریبـانه

 

یک غزل بخـوان ازعشق یک قصیده ازمستی

بـا نــوای داودی یـک ســــرود مستــــانه.

 

+نوشته شده در پنجشنبه 1384/07/07ساعت11 بعد از ظهرتوسط :علی اصغرکوهکن |
طوفانی ترین شعر
  

تو  طولاني ترين شعري كه من هر روز مي خوانم

و عـرفـاني ترين شعري كه من هر روز مي خوانم

 

 

من آن درياي مـواجم كه سـر برصخره مي كوبد

 

تو طوفاني ترين  شعري كه من هر روز مي خوانم

 

 

درايـن وحشــت سـرايِ پُر ز نامــردان  نامـحرم      

 

تو پنهـاني ترين  شعري كه من هر روز مي خوانم

 

 
بـرون از شهـر  حســـرت زادگانِ كـور مي داني

 

بيــابــاني ترين  شعري كه من هر روز مي خوانم

 

 

مـن آن مـورِ پريشان خــاطرِ درمـانــده امــا تو

 

سليمــاني ترين  شعري كه من هر روز مي خوانم

 

 

از آن اشكــي كه با يـادِ تو مـي افتــاد دانستــم

 

كه بارانــي ترين شعري كه من هرروز مي خوانم

+نوشته شده در پنجشنبه 1384/07/07ساعت10 بعد از ظهرتوسط :علی اصغرکوهکن |
ای وای
دارم بزرگ می شوم ....

...... و گرگ می شوم

    آری که گرگ می شوم و هار می شوم                                                           

بر مرگ گوسفند بسته لبی چنگ می کشم

....آری بزرگ گشته و بی عار می شوم

+نوشته شده در سه شنبه 1384/07/05ساعت11 بعد از ظهرتوسط :علی اصغرکوهکن |