معلم شعله فروزان راه بشریت
به نام خدا
شعر موشح ذیل سروده ای است مربوط به ده سال یش. تقدیم به تمامی معلمان دلسوز که سوختند و ساختند تا نبازیم .
م
مهــر تـو در سینـــه ها تا به ابــد پایدارع
عشــق نهـادی تو در جان و دلم یادگارل
لطفِ نگــاه تـو در خاطــره هــا ماندنیم
مشعـل روشنگـری روشنی ات ماندگارش
شعله ایمــان وعشـق در دلـم افروختیع
علــم گرفتــه است باهمت تو اعتبــارل
لفــظِ مــرا بــارور بـارش ابــر تـو کـرده
هستیِ بی حاصلان را تو شدی آبشــارف
فطـرت پاک تو شد مطلب انشـای منر
روح لطیفـت بُـوَد بـر سـرِ ما سـایه سارو
وصـلِ منـی با خــدا می بریَم تا کجا ؟ز
زمزمه ات زمزمی است روح فزاخوشگوارا
ای زِ الف گفته تا یاءِ حقیقـت به منن
نــام تـورا مـی بــرم بعـدِ خــداونـدگارر
رونق اندیشــه ای مشعـل روشنگـریا
ای که خـدا کـرده در خلقـت تو شاهکـاره
هادی روشــن ضمیـر راهنمـای بصیـرب
باغ خـزان دیـده ام را بـرســان تا بهـارش
شمع فروزان عشق در ره انسان تویــیر
راهنـمــای بشــــر در گــذرِ روزگـــاری
یـاد بـه ما داده ای انچــه که آموختیـمت
تـربیـت آمــوز مـن نــام تـو آمـوزگـارعلی اصغر کوهکن
26/11/76



