تبليغاتX
""بر مدار خورشید"" - به یاد بچه های سرجوی

""بر مدار خورشید""
تو خورشیدی مدار عشق باتوست...مرا بگذار تا سیاره باشم
به یاد بچه های سرجوی

روزی کــه تو رفتــی از سرجــــوی  

هـــر چنــــد ز پیکـــرت سـر افتـــاد

جستــــی تو بهشـت بیکــــــران را    

راه تـــو بــه حـــوض کوثـــر افتـــاد

 

هـــر چنـد که جـوی خـون روان شد

از جــوشـــش خــــون بیکـــــــرانت

ازجــــوی بهشــت بـــا دل خــــوش       

پیمــــانه بگیـــــر، نــوش جـــــانــت

 

ایــن کوچـــه و بــاغ اگــر چه بی تو 

سرد است و خزان و بی نشان است

امــروز نشــــــانی تـــو ای دوســـت     

در بـــــاغ بهـشــت جـــــاودان است

 

امـــــروز اگــــر کـه بـــود حــــافــظ           

در وصـــف شمــا ســــرود می گفت 

شهنـــامــه ی  دیگـــــری ز آغـــــاز      

فردوســــی اگـــر کـه بـود می گفت

 

گل کـــرد در  ایــن  محلـــه یک بــاغ       

دشتـــی همــه لالــه هـای گلگـــون

بهنــــاز و علــــــی، رضــــــــا و داود          

منصـــــور و محمـــــد و همــایــــون

 

افتـــــاد چــــو بـر زمیـــن کیومــرث          

ققنــــوس شـــد و شــرر به پــا کرد

همــــراه حسیــــن شــــد رحیمـی              

بـــر رهبـــــــر خویـــش اقتـــدا کرد

 

این خاک وطن به رنگ خــون شد

با سجــــده ی سرخ شیــــرزادی

ویــــن مـام وطــــن دگـر نـزایــــد              

چون شمـس و شفیعـی و ودادی

 

هـــــرچنــــد که از قلــم فتـــاده

قـــــزوینــه و نـــام تـاجــدینــی

چون حیدری ای شهید بی شک

بــر تـــارک شهــــر من نگـینــی

 

آخــــر چه بگـــویم از شجـاعی             

از قــــدرت و عـــزم میــرزایـی

از عسگـــری وکــرم که گشتند          

مهمـــــان  بــه حریـم کبریـایـی

 

امــــروز اگـــر چــه در خـزانیم            

با یـــاد تو فـصلمـان بهـار است

گلهـــــای بهـــار، مهـــــریار  و               

رحمان و عزیز و رستگار است

 

رفتنـــد از ایــــن محلــــه یاران

روی لبشــــان ســرود هیهــات

در سنگــر عشــق زیـــر آتــش

در زیـــر گلـولـــه ها منــاجــات

 

حالا لـب ایــن شـریعــه ماندیم

ما تشنـه لب و تو جام در دست

مـا در عطش شـــراب کــوثــــر

تو از مـی حـق مدام سـرمست

 

شرمنـــده ام ای رفیــق اکنـون           

ما نــام تـو را شعـــار کــردیـــم

تو رفتــی و خط شکستــی و ما        

پشـت ســرت استتــــار کردیـــم

 

رفتـی و پس از تو کوچـــه هـا را        

با نـــام شهیــــد می شنــاسیـم

یعنـــی که مسیــر خویشتــن را          

ای دوسـت نـدیـــد می شناسیم.

+نوشته شده در جمعه 1387/09/08ساعت5 بعد از ظهرتوسط :علی اصغرکوهکن |